Het district Saramacca ligt op minder dan een uur rijden van Paramaribo, met als hoofdstad Groningen. Saramacca is economisch verbonden met de gelijknamige rivier, de Saramaccarivier, die niet alleen door dit district stroomt, maar ook zuidwaarts door de districten Para en Sipaliwini.
De populairste plek in Saramacca is de hoofdstad, gelijknamig aan de Nederlandse stad en provincie Groningen. Om de plantages te beschermen tegen aanvallen van weggelopen slaven, liet de gouverneur van Suriname in 1790 een vijfhoekig fort bouwen en noemde het naar zijn geboorteplaats: Groningen.
In 1845 vestigden de eerste Nederlandse boeren zich in Saramacca en zij moesten zich tegenover Groningen vestigen op de plantage Voorzorg; een afgelegen moerassig gebied dat nauwelijks geschikt was voor landbouw. De omstandigheden waren erbarmelijk en veel boeren stierven aan tropische ziekten. Uiteindelijk besloten ze de grens over te steken en zich in Groningen te vestigen. De nakomelingen van deze boeren staan in Suriname bekend als "boeroes". Om het mislukken van deze kolonisatiepoging door Nederlandse boeren te markeren, werd het "Monument van de Boeroes” opgericht in Groningen.
In het district Saramacca vormen kleine percelen en pittoreske huizen het decor, wat een rustige sfeer creëert en een authentiek landelijk gevoel voor bezoekers. De hoofdstad van Groningen is vooral levendig in het weekend. Bezoekers uit Paramaribo en Wanica genieten van de verfrissende bries langs de rivier of picknicken langs de waterkant. Hier worden op zondag ook handgemaakte inheemse sieraden verkocht, met zaden van tropisch fruit als kralen en veren van exotische vogels als decoratie.
De grootste etnische groepen in Saramacca zijn de Hindoestanen en de Javanen. Het district staat bekend om de culinaire rijkdom van deze twee, oorspronkelijk oosterse, keukens.
Een unieke ervaring in Saramacca is het spotten van lamantijnen in de Saramacca rivier.
Lamantijnen, of zeekoeien, behoren tot de grootste soorten in de orde van waterzoogdieren. Ze zijn het beste te spotten vanaf de oever van de rivier in de vroege ochtenduren, maar voor degenen die ze van dichterbij willen bekijken, is het aan te raden om een boottocht over de rivier te maken.
Batavia, gelegen aan de Coppename rivier ten zuiden van het district, is een bedevaartsoord waar in de 19e eeuw een leprakolonie werd gesticht. De Nederlandse missionaris Petrus (Peerke) Donders vertrok in 1842 vrijwillig naar Suriname, waar hij 27 jaar van zijn leven wijdde aan de leprozen (lepra patienten) in Batavia.